Posts Tagged ‘ domestic policy ’

Գրասենյակը լսում է

Հիմա Հայաստանում շատ խնդալու սեզոնա սկսվել: Տենց տպավորությունա որ օրինակ Ձմեռ Պապին ամանօրյա գիշերը ֆռֆռալուց լիքը խոտա թափել էս մի բուռ Երգրի վրա ու հիմի սաղի դոզեն նենց լավա որ երգար չի թողնում:

Ով ասես գրասենյակ դառավ, ու հենց ճիշտ այդպես դառավ ոչ թե բացեց: Ու խզարում են տղերքը: Նոր մի ծանոթ ու բավականին խելոք աղջկա հետ էի խոսւմ, ինքը վարկած տվեց խի տենց վատա ամեն ինչ` ասումա <<մենք, կանայքենք մեղավոր, սաղ մեր մեղքովա որ զնաչոկավոր գյադեքը դուխավատ են լինում>>: Իմիջայլոց ցիտեցի:

Իսկ ձեր կարծիքով?

քնած են

իրոք տենց տպավորությունա մոտս որ մեր քաղաքական դաշտը համընդհանուր բդախտով է տառապում:

Հա լուռջ, ոչ մի ակտիվություն չկա, բացի ձմեռ պապուն նամակներից ու անիմաստ դուրս տալուց մեր քաղաքական գործիչները ոչ մի ակտիվություն չեն ցույց տալիս: Ասեմ ինչու եմ մտահոգ` ուղղակի այս համատարած լռության մեջ նույնիսկ չնչին ակտիվություն կարող է բերել բավականին առժանի դիվիդենտ: Ու զարմանալի չի որ մեկ քաղաքական դաշտը դրա մասին չի իմանում (տեսնես ուրեն տեխնոլոգները իրանց) քանի որ իրանք ավելի շատ մտածում են փայերի ու այլ <<կռաիտների>> մասին:

Օֆ օֆ: Դե լավ, հասկացանք Եվրոպական հուսախափությունով ապրեցինք մի ամբողջ չորս տարի ու հիմա մաքսային միության սառը ցնցուղով մի նոր շուչ տվեցիք <<հայ ակտիվիստական շառժմանը>>, բա հետո? Չե լուռջ, ջահելությունը մի քանի ժամանակ զբաղված կմնա դես ու դեն բաղաքելով ու  գոռգռալով, բա մնացածներին ոնցեք զբաղացնելու?

Լավ կատակը մի կողմ դնենք` ժամանակն է քաղաքական ժամանակացույցը ակտիվացնելու ու բոլոր ցավոտ թեմաները դառցնել հասարակության համար հասանելի ու քննարկելի: Ես նկատի չունեմ նեղ սֆաթագրքային կուտոկներում կամ Ազատության հրապարակի մինի-ցույցերում: Ոնց և ինչ միջոցներով? Եկեկ միասին խոսանք ու գտնենք:

Այս տարվա քաղաքական հույսերս կապում եմ Նիկոլի ու ջահելության հետ, մտավախումներս Կարեն Կարապետյանի ու երկրորդ նախագահի հետ:

սելեկցիա` թե աննասնաբուծություն

Երբ որ եկանք հետ Հայաստան, այո կարելիա ասել ես էլ մի պահ սպյուրքի մասնիկ դառա: Բայց երկար չդիմացա լավ կյանքին ու ետ եկա մի երգիր որտեղ ամեն ինչը իմնէ ու հարազատ: Չե դե պարզա անկապ աննասուները համը հանում են, բայց դե լավ է` մեր աննասուներն են մենք պիտի տիրություն անենք:
Լիրիկաից անցնենք առաջ: Ուրեմնս տենց, մի որոշ ժամանակ առաջ իմ ծանոթությունների շռջանակում հայտնվեցին մարդիք որոնք լռջորեն զբաղվում են հայկական ու ընդհանրապես վերարտադրողական խնդիրներով: Ու քիչմը խորացա թեմաի մեջ: Ու մանթոից հիմա չեմ իմանում ում քրֆեմ, ասումեք խի? Այս հոլովակը նայեք ու ասեք որ դուք չեք վախեցե…

Արագ ու արագ

Իհարկե, կրկին խոսալու եմ հանրահավաքի թեմայով:Չե, չեմ ուզում ասեմ որ կախվածության մեջ եմ ընկել այս տիպի հանրաին միջոցառումներից, ուղղակի ուզում եմ ասել որ եթե դրանք չեին լինի հարկ կլիներ բեմադրել դրա տիպի մի բան: Դե ժողովուրդը պարապ չի մնում, մամուլը առիթ ունի սպոսնսոռական գումարները կորզելու, ֆեյքերի բանակները ապացուցում են որ իզուր չեն հաց ուրում ու օդ մխտռում ու տենց շարունակ:

Կոնկռետ երեկվա պահով բավականին շատ ասելիք կա: Ու հեսա կասեմ:
Սկսեմ երևի թե երթից` բա դա անելու բանա? Մարդկանց ավտոբուսներով բերել բրախելեք անծանոթ քաղաքի կենտրոնում ու ասումեք էս մի խաչմերուկա, մեկա չեք կորի… Մի մասը լավ էլ կորավ մինջև Սայաթ-Նովա/Աբովյան փողոցների խաչմերուկից հասավ Ազատության Հրապարակ: Են ով էլ չկորավ, եկավ հասավ ու տեսավ որ պիտի կանգնի արևի տակ ու մեկ հատ էլ դրոշակ տվին ասեցին` դավայ դավայ, ուրախ դեմքով…
Բիթի մասսան (կամ ուղղակի տեղյակ էին) եկավ ավտոներով ու իջավ ստորգետնյա կայանատեղի: Դե մենք էլ տենցտ բիթիենք: Լավ կարճ կապեմ, իջա, տեսնեմ առաջի հարթակում տեղ կա վեչ, հարցնում եմ կայանատեղի անձնակազմին` <<բա էս ինչ խաբարա տղեք>>, ասումա` <<բա մեր մոտ այսոր համարում ութ պարունակող մեքենաների ֆեստիվալյա ախպերս>>… նո քոմենտ ոնց ասվումա:
Դուրս եկա հրապարակ ու… Հրապարակը էլ երբեք չի դառնա նույն Ազատության Հրապարակ, առնվազն իմ աջքերում, առնվազն մի քանի տարի: Ես երբեք չեմ տեսել այս քանակի քանոնով դզած չոլկեք նույնիսկ չարբախյան 90-ականնիրիս, ես երբեք չեմ տեսել այս քանակի սափրագլուխ նույնիսկ բանակ տեղ, ես երբեք էլ երբեք <<ՆԻ ԶԱ ՉՏՈ Ի ՆԻԿՈԳԴԱ>>: Ասեմ որ երկու ծանոթ դեմք եմ տեսել ամբոխի մեջ հաստատ չեք հավատա, բայց լուռջ տեսա երկուսն էլ լրագրող էին ու նենց թառս նաեցին վրես որ ստիպված եղա ասեմ որ ես բարգավաճ չեմ ուղղակի եկել եմ նայեմ տպավորվեմ <<ժողովուրդի կողքին>>:
Լավ, անցնենք առաջ: Կանգնեցինք, մտածեծինք որ ոչմեկս հաստատ չի ուզում առաջի շարքում հայտնվի: Մեկ էլ օպլյակողքերովս մի խումբ իջնումա ստորգետնյա կայանատեղի ու մեջների առաջատարը հայտարարումա` <<չմտածես հեսա ժետոն սաղիտ կվեգալեմ կերթանք Ռասյա, մետռոյով պռոբկաները պռոբլեմ չեն>> … զանավես:

Եղան ելույթներ, ամպագոռգոռ վարումը ու պաթեթիկ խոսքեր, եղան վատ ու շատ վատ ելույթներ: Նույնիսկ ցուցակի առաջին համարը խոսեց, չնայաց հետո պառզվեց ջահելությունը նույնիսկ չի իմանում դա վավե… Բայց դե ինք էլ բոցեց` բռնեց սկսեց կմկմալով քաղաքական կոչ կարդալ: Ում? Խի? Բա ասա քեզ պետք էր?
Ու ահա կուլմինացիոն պահը: Ու միանգամից հասկանում ես մասսան ում համարա եկել ու ով է իրականում ամբողջ կուսակցությունը: Ելույթ, ժողովուրդի հետ, ժողովուրդի կողքին, տեր կանգնել ու չվախենալ, վեռտու էս խի հիշեցի:
Երթ դեպի հանրապետության հրապարակ: Բոլորը իրար հետ: Բոլորը ժողովուրդի հետ: Բոլորը ժողովուրդի կողքին:
42 րոպե…

Մաիսյան արևվահարություն…

Այո, կրկին ես եմ ու կրկին կխոսամ հանրահավաքի մասին: Դե հիմա, կայնքս տենցա դասավորվել որ դառել եմ մեր հայկական իրականության հանրահավաքների մշտակա ու ամենա հավատարիմ հաճախորդ… Դե իհարկեչի կարա տենց բան լինի որ ինչ որ մեկը կողկից չկասկածի, էդ դեպքում խնդրեմ համեցեք մեր թվիթաֆեյսբուքյան ստրիմերին:

Դե բա խղճով մարդ ես շոգին կնշանակի ժամը երեքին մի հանդիպում արևի կրակին? Ինչու եմ ասում հանդիպում ոչ թե հանրահավաք? Պարզ մի պատճառով` երբ որ գալիս է հարուրիղ երկու հարուր մարդ այս հավաքույթը չի կարող կոչվել ՀԱՆՐԱՀԱՎԱՔ, դա թաղաին հանդիպումների մակարդակի մի բան է, նեղանալ  չլինի:
Հա լավ, անցանք առաջ.ուրեմնս չալարեցինք ու հելանք հասանք Ազատության Հրապարակ: Մանրից առժեզրկվում է այս մի վայրը, դառնում է չուլ եթե չասել ավելին… Մինջև ձայնը դրեցին մինջև դես ու դեն, տեսանք ու ահա, ավանդույթները չխախտելով կեսժամանոց ուշացումով Ռաֆֆին եկավ ու սկսեցին: Ինչ ասեմ բուն թեմաների ու բարձրացրաց հարցերի պահով? Տո եսիմ է, ասածը մի եսիմ ինչ չեր որ ասես ազդեցիկ էր կամ տպավորիչ: Մի քանի բան ուղղակի պունկտերով ասեմ ու դրանով սահմանափակվեմ.

1. Ստյոպը հանրահավաք վերելու ունակ չի
2. Իսպիրյանը չպիտի երգի հանրահավագին – մասսան գնումա իրա երգելու վախտ
3. Եթե հավագում ես մարդկան ԲԱՐԵՎ ԵՐԵՎԱՆ-ի ատմազկով մի խոսա Բաղրամյան26-ի վրով
4. Չես կարողացել քանակ ապահովել մի խոսա որակի մասին…
5. Ռեալ ծրագիր ներկայացրա եթե ունես իհարկե
6. Հակառակորդի վրա ցեխ լցնելով խելոք չես երեվա
7. Կոչերը ունակ են զզվցնել լսողներին իրենց կրկնական ու անիմաստ բնույթով
8. Ելույթի մեջ ժառգոնիզմը պետքա նվազեցնել ու հասցնել զրոի, կամ իմանալ օգտագործելու ձևերը
9. Ասելու բան չունես մի խոսա

տենց մի բան…

Կլավուզա ոստիկանությանը…

Բարև իմ հարգելի ՀՀ Ոստիկանություն:

Այո այո, այսօր խոսալու եմ քո հետ ու քո մասին: Եվ այո դու ճիշտ ես` եթե պռոբլեմ չկա մարդիք չեն հիշում քո մասին, սակայն եթե պռոբլեմը քո մեջա ու դու ես մարդիք ինչ անեն?
Լավ, հիմա էս մարդու դերում հայտնվել եմ ես, միշտ պարտաճանաչ եմ ու միշտ օրինապաշտ (հա չեմ ամչում ասեմ որ օրենք խախտել եմ ընդամենը երկու անգամ ու երկու անգամ էլ վճարել եմ դրա համար – ՃՈ հետ էր իմ խնդիրը): Հիմա ես քաղաքացիս լսում եմ` “ժողովուրդ~ սաղտ գնացեք ստացեք նույնականացման քարտ, թե չե լավ չի լինելու…” հետո էլ լսում եմ` “կենսաչափական անձնագիր ստացի որ ԵՄ վիզա հեշտ ստանաս ու ընդհանրապես երջանիկ լինես…” Հա, լսեցի ու սուս ու փուս գնացի դիմումս գրեցի, գումարը (բավականին մեծ եթե համեմատենք նվազագույն աշխատավարձի չափի հետ) մուծեցի, նկարվեցի, մատնահետք ու արյան կարգս տվեցի ու ստացա այսպիսի մի թխտի կտոր համակարգչից դուրս եկած`

фотография 3

Կներեք որ տենցա ստացվե, ուղղակի նկարելուց տենցա դուրս եկել: Լավ շտապելու տեղ չունեի, դրա համար էլ հանգիստ գնացի երգրից դուրս, դե գործուղումներ ուբեի նախորոք նախատեսված: Ու հետ եմ եկել էս վեռջերս, ասեմ որ հին անձնագրումս արդեն տեղ չի մնացե կնիք դնելուն, ես էլ ասացի ըհը` հազիվ մի երկու շաբաթ կմնամ Հայաստանումս:
Եկավ այսօրը: Ճաճանչափայլ լուսաբաց էր տիրում արարատյան դաշտավայրի վրա, Արարատ լեռը դոշերը բացել էր ու տվել արևին: Մտա անձնագրաին բաժանմունք ու ստացա ահա այս բարիքը`
фотография 1

Այո` “дубликатом бесценного груза! Смотрите! Завидуйте! Я гражданин! А не какая нибудь гражданка!” Ստացել եմ իմ նոր ու շատ ժամանակից կենսաչափական անձնագիր, որով հիմա կարող եմ ճանապարհել երբ ուզեմ և որտեղ ուզեմ առանձ երկար ու բարակ մտահոգվելու: Համ էլ էն զզվելի “դռսի փեչաթ” հասկացողությունը դուրսա եկել շրջանարարությունից, ջան~
фотография 2

 

Մենակ թե չեմ հասկանում Սասունցի Դավիթը ինչ կապ ուներ…

Լավ, անցանք առաջ: Ասում եմ` բա նույնականացման քարտս? Ասում են` ՅՈՔ: Իյա~~~ Բա ինձ հիմա ինքը հարկավերա Է~: Ասում են պռոբլեմը մեր մեջ չի, պռոբլեմը Երևանյան գլխամասումա: Ասեցի դե լավա, մեկա ոչ կոպտել են ոչ էլ չորել, ու գնացի:
Գնացի, բայց չմոռացա: Հենց հասա գործիս տեղ, զանգեցի ԹԵԺ ԳԻԾ 010 537022: Շատ բարեհամբույր աղջնակ ինձ լսեց ու տվեց ուրիշ մի համար` 010 535663: Համարով պատասխանեց ոչ պակաս բարեհամբույր տղամարդ (քիչմը հետո պարզվեց Կենտրոնացվաց Տպագրության Վարչության ՊԵտ) որը ուշադիր լսեց խնդիրս, խնդրեց ինձանից տվյալներս համարա-մամարա, անուն-ազգանուն մեկ էլ բաժնի համարը:
Իրա պարզաբանումներից`
– Խնդիրը ծրագրաինա
– Խնդիրը մեր Լեհ գործընգերների մեջ է
– Համակարգը գերծանրաբերնված է
– Հայտերի քանակը չափազանց մեծ է

Ասի նու վսիո, հիմա էլի պիտի նստեմ ամիսներով սպասեմ, կամ էլ կգնամ կգամ մի տաս անգամ մինջև դավադիտ կլինեն ու կտան: Ու ջղայն ջղայն նստեցի այս նամակ/հայտ գրելու: Հենց վերևի նախադասության կեսին զանգեց նույ վարչության պետը ու հայտնեց ինձ որ վաղը ժամը 16:00-16:30 արանքում ես պիտի մտնեմ անձնագրաին բաժանմունք ու վերցնեմ նույնականացման քարտս, դա պատրաստ է ու հատուկ փոստաին ծառայությունով պիտի տարվի բաժանմունք….
Դե գնա ու սրանից հետո բողոքի ու ջղայնացի… Սուս ու փուս, ու ճիշտն ասաց մի քիչ մանթո նստած եմ… Հիմա չուզողները կասեն հատուկ ՓՐ-ա անում, երևի փողել կերած կլինի, դե դրա համար էլ նրանք չուզող են…
Սպասեմ վաղվա զարգացումներին:

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Հասարակություն

Ես երևի մի բան սխալ եմ հասկանում, սակայն Հայաստանի կրթված ու ինտերնետաունակ հանրությունը վաղուց տենց համախբված չի եղել: Բոլորը նստած ու մի պահ ուշադիր – նայում են Ազգաին Ժողովի նիստերը: Ու հեչ կապ չունի ում կողմնակից են դիտողները, որ կուսակցության ներկայացուցիչ են կամ քաղաքական հայացքների տեր է: Մեծ մասով բոլորը ծափ են տալիս լավ ելույթներին ու հռհռալով ծաղրում են վատերի վրա: Միայն օսկանյանամետները սսկվել են ու տանում են լացկան քաղբանտարկյալի ու պատվիրված գործի գիծը…

Մի բան պարզա դառնում էս ամենից, իմ համար հաստատ որ – քաղաքացիական հասարակությունը ոչ միայն կայանում է Հայաստանում այլ նաև ապրում է վերելք: Ու դրանում բավականին մեծ դեր խաղացել են բոլոր կողմերը` ՀԿ-ները, Հասարակական Շարժումները, Նախագահը, բոլոր կարգի պոզիցիոն և օպոզիցիոն Կուսակցություները, Քաղաքական Գործիչները, Ոստիկանությունը, Բանակը և մենք բլոգատերերս :Ճ

Դե հիմա ոնց չուրախանաս~ Պարզա էլի երկար ու բարդ ճանապար ունենք անցնելու, սակայն արդեն վատը չի…

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources