Բեմադրությունների մասին

Երեկ ընգերներիցս մեկը` Կորնելիյ ախպերը ավելի ճիշտ, մի կինոի մասին գրեց ու ասեց-հարցրեց բա արժի՞ նաել ժող թե տենց խլամ բանա:

Միշտ արագ թերթում անցնում եմ այս տիպի գրարումները, դե մեկա ինձանից լավ խորհուրդ տվող չի դուրս գալիս, համ էլ բավականին կտրուկ եմ դատում դուրս չեկած ու կինո կոչված զիբիլը: Իսկ այս մեկը … այս մեկը ոչ մենակ չեմ անցե այլ նաև մի կես ժամ ծախսեցի ու լավ որակով քաշեցի տորենտներից (օրհնվի տորենտ հորինողը ընդհանրապես), նայեցի ու e-pub տարբերակով բոլոր մասերը քաշեցի ՍՈՆԻ գրքիս մեջ:

Խոսքը գնումա ԵՆԴԵՐԻ ԽԱՂԸ:

Ով որ կարդացելա էլ կարիք չունի այս գրարումս կարդալու, սակայն կարողենք վիճել ու նույնիսկ մի քիչ հոլիվառ անենք: Բայց ես մի բան հաստատ գիտեմ` այս գիրքը են հազվադեպ գրքերից է իմ կյանքում որ փոխեց ոչ մենակ իմ կարծիքը այլ նաևապագան: Այո գիրքը չթողեց որ են մութ տարիներին սիրտս էլ լցվի մթով ու ստվերներով…

Ո՞նցա բեմադրվել: Դա հարցը որ ինձ հետաքրքրեց ամենա քիչ…

Advertisements

Բավականին հետաքրքիր

իրավիճակ է ստեղծվել հայկական համացանցի բաժնեմասում:

Մի կողմից մի ստվար զանգված <<օդնոկլասնիկի>> սոցիալական ցանցից միգրացիոն հոսքեր են ձևակերպել դեպի սֆաթագիրք: Լցնելով այն իրենց անիմաստ ու զզվելի քոնտենտով: Ինչը ստեղծեց մի իրավիճակ երբ որ <<բա են ում քվորը բան ասիր>> արտահայտությունը դառնում է սովորական նաև ֆեյսբուկյան տիրույթում:

Նույն ժամանակ տենց կոչված <<բլոգերական>> տուսովկեն իրան էլի կորցնում է ու կամ ու կացի մեջ է` մեկն ասումա գնալ է պետք միուսը գոռումա որ արդեն գնացելա ու հետևից դուռը ծածկեք: Կարճ ասած մի խառնաշփոթ~

Սատանեն ասումա դու էլ մի բան ասա` չասեն սուսիկ փուսիկ նստած ես:

Ես էլ մտածում եմ ինչ ասեմ որ լավ լինի ու հասկանում եմ բան չկա ասելու, մեկա մի տեղ նույն մասսան հավաքվելույա ու մեկա նույն տեղ կգան կլցվեն <<գառլախները>> ու մեկա էլի կնստեն ու կմտածեն ուր գնալ` էվոլյուցիա բածենկա…

Գրասենյակը լսում է

Հիմա Հայաստանում շատ խնդալու սեզոնա սկսվել: Տենց տպավորությունա որ օրինակ Ձմեռ Պապին ամանօրյա գիշերը ֆռֆռալուց լիքը խոտա թափել էս մի բուռ Երգրի վրա ու հիմի սաղի դոզեն նենց լավա որ երգար չի թողնում:

Ով ասես գրասենյակ դառավ, ու հենց ճիշտ այդպես դառավ ոչ թե բացեց: Ու խզարում են տղերքը: Նոր մի ծանոթ ու բավականին խելոք աղջկա հետ էի խոսւմ, ինքը վարկած տվեց խի տենց վատա ամեն ինչ` ասումա <<մենք, կանայքենք մեղավոր, սաղ մեր մեղքովա որ զնաչոկավոր գյադեքը դուխավատ են լինում>>: Իմիջայլոց ցիտեցի:

Իսկ ձեր կարծիքով?

ՇԱՏ ԿԱՐԵՎՈՐ ՀԱՐՑՈՒՄ~

Ուզում եմ որ լռջորեն մոտենաք այս հարցմանը, եթե ձեր համար դա կարողա ոչ կարևոր թվալ ապա ասեմ որ իմ համար բավականին կարևոր է:

Կանխավ շնորհակալ եմ

Մտածում եմ նույնիսկ մրցանակ սահմանեմ հաղթողի համար` նույնիսկ արդեն միթք կա ինչե լինելու, եթե դեմ չեկ մեկնաբանություններում արտահայտվեք:

քնած են

իրոք տենց տպավորությունա մոտս որ մեր քաղաքական դաշտը համընդհանուր բդախտով է տառապում:

Հա լուռջ, ոչ մի ակտիվություն չկա, բացի ձմեռ պապուն նամակներից ու անիմաստ դուրս տալուց մեր քաղաքական գործիչները ոչ մի ակտիվություն չեն ցույց տալիս: Ասեմ ինչու եմ մտահոգ` ուղղակի այս համատարած լռության մեջ նույնիսկ չնչին ակտիվություն կարող է բերել բավականին առժանի դիվիդենտ: Ու զարմանալի չի որ մեկ քաղաքական դաշտը դրա մասին չի իմանում (տեսնես ուրեն տեխնոլոգները իրանց) քանի որ իրանք ավելի շատ մտածում են փայերի ու այլ <<կռաիտների>> մասին:

Օֆ օֆ: Դե լավ, հասկացանք Եվրոպական հուսախափությունով ապրեցինք մի ամբողջ չորս տարի ու հիմա մաքսային միության սառը ցնցուղով մի նոր շուչ տվեցիք <<հայ ակտիվիստական շառժմանը>>, բա հետո? Չե լուռջ, ջահելությունը մի քանի ժամանակ զբաղված կմնա դես ու դեն բաղաքելով ու  գոռգռալով, բա մնացածներին ոնցեք զբաղացնելու?

Լավ կատակը մի կողմ դնենք` ժամանակն է քաղաքական ժամանակացույցը ակտիվացնելու ու բոլոր ցավոտ թեմաները դառցնել հասարակության համար հասանելի ու քննարկելի: Ես նկատի չունեմ նեղ սֆաթագրքային կուտոկներում կամ Ազատության հրապարակի մինի-ցույցերում: Ոնց և ինչ միջոցներով? Եկեկ միասին խոսանք ու գտնենք:

Այս տարվա քաղաքական հույսերս կապում եմ Նիկոլի ու ջահելության հետ, մտավախումներս Կարեն Կարապետյանի ու երկրորդ նախագահի հետ:

Են որ սառնարանի դուռը բացում ես

Հա հենց այ տենց տպավորություննա ստեղծվել մոտս: Չեկ հասկանում ինչի մասին եմ ասում? Լավ, հեսա կբացատրեմ:

Մի ակընթարթ պատկերացրեք որ առավոտ է, դուք վերկացաք ձեր տեղերից ու մի աննշան ձայն կանչում է ձեզ դեպի ԱՅՆՏԵՂ: Ոտքերդ տանում են քեզ ոչ արագ ոչ դանդաղ, ու ահա դու տեղում ես: Նրա սպիտակ մարմինը կանչում է ու խոստանում անակընկալ, արկած ու անմոռանալի հանդիպում: Նա հրավիրում է քեզ դեպի իրա ներքին աշխարհ, քանզի մենակ բացահայտելով ներքին աշխարհը դու կստանաս այն ամենը ինչ խոստացած է: Դու բացում ես նրա ներաշխարհի դուռը ու հասկանում ես որ արդեն մոռացել ես ինչի համար ես ստեղ ու ընդհանրապես ինչի համար ես հայտվել այս աշխարհում:

Ինձ թվումա հիմա հասկացաք կամ հիշեցիք այս տպավորությունը ու զգացմունքը որ ես ապրում եմ ամեն անգամ երբ հանկարծակի մատս կպնումա <<օդնոգլազնիկիի>> նշանին ու բացվում է հեռախոսիս մեջ այս անզուգական ծրագիրը: Ու գիտեք ինչնա խնդալու? Գնալով մեր կուտոկ <<սֆաթագիրքը>> դառնում է … այո այո 

Սխալներ ես գտե? Թքած ունեմ~

Ահա և եկավ նա

Այո եկավ ու տնավարի տեղավորվեց արդեն 2014 թվականը մեր տների, խոսքերի, պլաների մեջ:

Ինչ կբերի նա մեզ` ով կիմանա? Ճիշտն ասած դա իրականում մեծ հաշվով կապ էլ չունի: Քանի որ ավելի կարևոր է ինչ մենք կկարողանանք իրանից պոկել ու ինչ արդյունք կբերի մեր ցանաց սերմը: Ու ես չեմ խոստանում ոչ մի բան ոչ մեկին, ես չեմ սպասում որ ինչ որ մեկը իմ նկատմամբ ավելի նուրբ ու զգոն լինի կամ ավելի ջերմ ու մարդասեր կդառնա: Ես ուղղակի ուզում եմ որ ՀԱՅՐԵՆԻՔՍ ունենա ժպիտներով լի տարի ու դժվարությունները մեզ մոտիկ չգան: Դե պարզա անհնարի բան ասացի, բայց դե եթե գան էլ թող մեզ ուժեղ սարգեն իրենց հախթահարելու ընթացքում: