Archive for the ‘ me ’ Category

Попутешествуем?

Два викенда.
Так получилось, что в этом году мне не светит отпуск, не заслужил и не наработал видать. Аможет просто уже привык жить по гадким капиталистическим канонам, когда отпуск, порой, непозволительная роскошь. Ну и выходные дни (когда удается урвать из рабочего граффика рабочую субботу) остаются единственным шансом не просто невыспаться и ненавидеть весь окружающий мир, а сделать то же самое со вкусом и алиби.

Две поездки.
У моей маленькой, но упорной ячейки общества, за недолгий ее век сложилось несколько традиций. Что само по себе не может не удивлять и не радовать, поскольку срок брожения и созревания еще самое оно и семья наша в стадии “Мачара”. Ну так вот у нас есть традиция… нет в баню мы не ходим под новый год 🙂 Мы ездим и путешествуем излюбленными маршрутами по Армении. Ну вот такие мы странные. Нравится нам страна, природа и … здесь должен идти восторженно дебильный текст о красоте и возвышенности и переполняющих чуйствах, но писать его скучно, потому не буду. Так вот, мы минимум два раза в год ездим в дальние поездки.
У меня есть маленькая страсть, да грешен, да слаб. Тряпка можно сказать, безвольная душа и слабовольное создание. Я люблю и прекланяюсь перед ОРУЖИЕМ. Я верю и осознаю что орудия убийства это самое совершенное, что создал человек. Ибо против природы не попрешь, а коли попрешь, то себе дороже будет. Ну так к чему это я, а, да. Так вот, легальный (ну для меня во всяком случае и в стране в которой я сусчествую сейчас), единственно легальный способ убивать используя оружие – это охота. И в этом деле есть у меня сподвижники и согрешники. И, как минимум, раза три-четыре в сезон мы устариваем поездки “безбабс”.

Маленькая страна?
Тридцать тысяч квадратных километров. Много это или мало? Кто-то может сказать, что Армения настолько маленькая страна, что на некоторых картах мира ее название даже не помещается на территории и потоми ее обозначают циферкой. Кто-то может сказать, что Армения малюсенькая, горная и еле выживающая в нынешних реалиях страна. Некто даже называет Армению аггрессором и захватчиком, что немного диссонирует с размерами и “экономической отсталостью”. Ну да не будем о баранах.

Да нихрена вы не знаете про мою страну!
Страна, в которой с разницей в два часа можно встретить четыре времени года и три климатические зоны.
Страна, в которой воздух так вкусен и насыщен свободой и историей, что в него можно втыкать ложку и кушать от пуза.
Страна, в которой вода не просто богатсво природы, а дар небес и гор, и в прямом и переносном смысле. И ты осознаешь это захмелев от нескольких зубодробительных глотков из источника на высоте около трех тысяч метров.
Страна, в которой можно встретить своего человека везде, можно проехать двести-триста километров и наткнуться на одноклассника, однокашника, сослуживца, кавора.
Страна, в которой незнакомый человек окажется ближе чем самый близкий родственник, разделит с тобой не только последний кусок хлеба, но и последнюю затяжку сигареты и отдаст заветную двоечку двеннадцатого калибра.
Да что вы знаете о моей стране!

Пятьсот шесдесят километров на юг и Шестьсот семдесят километров на север.
Именно столько мне посчастливилось проехать. И именно поэтому я не выложу фотографий (хотя если очень попросите, то из поездки на юг наскребу с десяток обворожительных кадров). Сколько мне довелось пройти и проползти, хм, точно не скажу был увлечен и поглощен. Это кстати к вопросу о том как и где в Армении можно так много путешествовать на автомобиле.
Юг. Ереван-Арташат-Нораванк-Горис-Татев-Зорац Карер-Арташат-Ереван.
Север. Ереван-Севан-Дилиджан-Ванадзор-Степанаван-Ташир-дохрена всяких малюсеньких горных деревенек-граница с Грузией-Ванадзор-Ереван.

Вот такие вот выходные. Вы спросите – а как же отдохнуть и выспаться? А нету у меня ни времени ни возможности. Не заслужил наверное или не заработал, а может просто не хочу…

ошибки и опечатки в тексте расставленны с особой нежностью и любовью, не мешайте им 🙂

Advertisements

Շեֆ` մի 150 լից~

Հա լսել եմ, հա դե վայ~ Հեսա մի բան կգրեմ էլ հերիք լաչառություն գցեք~

Ամենա հեշտ ու ազգանվեր լուծում եմ առաջարկում ստեղծված իրավիճակից`

1. Վերացնում ենք գիծ-գծատեր հասկացողությունը
2. Մտցնում ենք համընդհանուր տոմսեր քաղաքի ու շրջանների տրանսպորտների համար
3. Վերացնում ենք տրանսպորտի նախարարությունը` խնայված գումարը ուղղումենք մետրոյի նոր կանգառների շինարարությանը
4. Մտածում ենք ու գնում հեծանիվենք առնում, համ առողջ համ ձրի
5. Թոշակառուները, դպրոցականները, ժամկետաին զինծառայողները և այլ սոցիալական խոցելի խմբերը երթևեկում են անվճար

Հիմա ասեք ինձ սրանից ով կտուժի?
Եթե դեմ չեք տարածեք ու սարքենք պահանջ:

Հա մոռացա ասեմ մետրոյի տոմսի ինքնարժեքը գիդեք չէ որ 390 դրամա? Եթե ես գումարը վճարեինք տոմսին ու չգողանայն ապա մետրոի վիճակը կդառնար կամփեռտ~

Գազտված 35%

Դե հա, ես էլ սուս չեմ մնա ու մի բան կասեմ գազոտ թեմաին վերաբերվող: Բա կարողա մնամ ու նենց մեջս պահեմ, չե իհարկե:

Ուրեմնս տենց, կա երկու վարկած, եթե դա իհարկե վերաբերվումա իմ վերաբերմունքին ու անձնական զգացմունքներին: Բայց երու վարկածն էլ չեն հանում իրավիճակի ընդհանուր գնատականի արտացոլանք` ՇԱՏ ՈՌԻԱ, ՇԱՏ ՎԱՏԱ ՈՒ ԱՆՆԱՍՆԱԲԱՐԱ: Դա զուտ էմոցիոնալ ու <<ժողովուրդի հետ-ժողովուրդի համար>> սերյաից էր: Հիմա ինչ վերաբերվումա վարկածներին ու անձնական մտածմունքներին…

1. Զարմացնող (անսպասելի): Տո լավա է, լավել անում են որ բարձրացնում են, որ մի դրա երկուական ավել բարձրացնեին լավ էլ կերթար:
Պարզաբանեմ թե ինչու: Իհարկե դա կլիներ ուժեղագույն հարված ու նորից մեզ կշպրտեր շոկաին թերապիաի գիրկը, սակայն դա նաեվ կստիպեր (վեևջապես) սկսել ման գալ այլընտրանքաին միջոցներ, սովորել ու զարգացնել ոչ ախտոտող ու մեր առողջությունը այլանդակող ոլորտներ, արևի եներգիա, քամու գեներատորներ, գեոտեռմալ էներգետիկա: Այո երկար ու ցավոտ ճանապարհ: Սակայն առողջ ու աքուր շռջակա միջավայր, առողջ երեխեք ու հիանալի հնարավորություն ուրիշ ոլորտներ զարգացնելու համր:
Ու վեևջի վերջո հիանալի հնարավորություն կդառնա վերջնական ասել ռուսներին` ՏԻ ԿՏՈ ՏԱԿՈՅ – ՌԱԴ ԵՂԻ ԱՇԿԻՍ ՉԵՐԵՎԱՍ~

2. Թքած ունեցող (ոչ պակաս անսպասելին): Ինձ ինչ, դե հիմա ես էլ նույն ձև կսկսեմ հարկերիս մի մասը վճարել որ կարողանամ տաքացնեմ բնակարանս ու կսկսեմ անասնաբար ինձ պահել մինջև չկարողանամ վերազեննել բնակարանս ու տաք ջրյա մատակարարումս նենց որ կախված չլինեմ <<ռաշկաից>>:

Նու տենցա ստացվում որ եսիմ ինչ բաներ չեմ ասում, բայց տենցա որ մտքերս մատերիցս առաջ են ընգնում են էլ ոնց~ Չեմ հասցնում հետևներից: Բայց նոր մի բան ասեցի սֆաթագրքում խնդալուց շուռ եկա`

<<Բա ինչես հիստերիկանում կառավարությունը 30% սուբսիդավորելույա գազը>>

Այ բալամ~ Բա ում հաշվին ու ում ջեբիցա կառավարությունը այն գումարները հանելու???? Հը~

նենց բառքեմփոտ

ինչ ասեմ որ հանկարծ նեղացող չլինի, ճիշտա պիտի ճիշտը ասեմ:

Ուրեմնս տենց, դրականից պիտի նշեմ էն պահը որ որակը ներկայացումների աճելա ու բավականին քիչ էր անիմաստ բլթոցները ու հավայի ջուր ծեծոցները: Կարելիա ասել որ նենց վիճակ էր ստեղծվում որ պահեր հասնում ուզում էիր մի երկու-երեք մասի կիսվեիր որ բան բաց չթողնեիր: Չե, իհարկե կիկսեր կաին ու դրանք շարունանակն բնույթի կիկսեր էին` հրավիրված հյուրերի պահով եմ ասում իհարկե: Արա դե գնա ու մի ասա` կանչել են բերել են քեզ մի կարգին բան ասա մի հետաքրքիր բան ներկայացրա: Թե չե գալում են տեղեն զբաղեցնում, ուշադրություն են շեղում ու հետո էլ ասում են <<դբա տղեք ջան ես պատասխանատու չեմ ինձ մի հարց տվեք>>:

Բացասականից կարող եմ նշել անորակ մասնակիցների ահռելի քանակ` մայկա որսողների թիվը կտրուկ աճելա ու դարձելա աղետալի: Չե դա իհարկե շատ լավա որ լիքը անիմաստ ջահելությունա գալիս մասնակցումա ու գոնե մի քիչ իմաստավորումա իրենց այս աշխարհում հայտնվելու պահը: Բայց անել դա ներկայացումների ու դասընթացների որակի ու ժամանակիհաշվին բավականին <<ԱԲԻԴՆԻՈՏԱ>>: Հայտնվելա մի որակյալ խումբ որոնց կարելիա կոչել ձեվական-նյարդաինացնող, ուրեմն իրենց վարքաձևը հետևյալն է` գալիս նստում են բոլոր ներկայացումներին ու դասընթացների, սպասում են մի երեք-չորս րոպե ու ցուցադրաբար դուռսեն գալիս սենյակից պուճուր կուշկով:

Միուս հաջողություններից հատուկ կազմակերպիչների պահով կարող եմ նշել էն պահը որ վեռջապես հաջողվեց մասսաին մեծ դահլիճից տանել դեպի ներկայացման սենյակներ ու դասընթացների սրահներ: Էն վիճակը երբ որ մեծ դահլիճի համար իրար ծեծում էին ու հեռթ էին կանգնում էլ  չկար ու դա շատ լավ էր:

Ընդհանուր առումով` դզեց #barcampevn13

Հաղթանակի խորհուրդը

Մի երեք անգամ երկար տեքստ գրեցի-ջնջեցի:

Շատ բան կա ասելու ու շատ բան եմ ուզում ասեմ:

Մի տեսակ բգիս են կանգնում բառերս, չի ստացվում, չի գնում: Նույնիսկ գլխիս մեջ արդեն բոլոր բառերը թվում են փաթետիկ ու դատարկ:

Դրա համար ես հաղթանակի տոնը տոնելու եմ իմ հոր շիրիմին կրկին անգամ իրեն ասելով շնորհակալություն ու ներողություն խնդրելով ամեն ինչի համար, ամեն չասված բառի համար ու ամեն պակաս գրկախառնվածքի ու ամենի…

ապրիլի վերջի օրը

Իհարկե կարելիա շատ խոսալ դրա մասին որ խորրուրդավոր ու սպասելի հանրահավաք կայացավ Ազատության Հրապարակում (այսուհետ ԱՀ), սակայն ես չեի ասի որ իրոք ցնցված մասանները հեղեղեցին քաղաքի կենտրոնը:
Իրականում կատարվեց այն ինչ սպասելի էր ու ցավոք սրտի կանխատեսելի այն առումով որ Լեվոն Տեր Պետրոսյանի (այսուհետ ԼՏՊ) սպասված ելույթի ակընկալիքով հավագվաց ժողովուրդը ստիպված եղավ լսել անիմաստ, անհետաքրքիր ու ձանձրացնող ելույթների մի շարան: Իհարկե հարկե նշել որ Ա.Մանուկյանի վարելավոճը չես համեմատի նույն հանրահավաքի ելույթների հետ (դե դա բնականաբար, հին դպռոց ու փորձ), բայց դա էլ չեր փրկում:
Շատ զավեշտալի էին Լ.Զուրաբյանի փորձերը գոնե մի քիչ նմանվել Նիկոլին: Իմիջայլոց, ամբոխի մեջ կայնելիս լսելեմ բազմիցս` <<փաստորեն ճիշտա որ Նիկոլը հետները չունի>>, <<կարողա Նիկոլի վրա նեղացել են որ Ռաֆֆիի կողքը կայնավ?>>, <<բա ուրա մեր Նիկոլը>> առտահայտությունները: Ու ստացվումա որ ՀՀՇ-ի նոմենկլատուռ մասսան կերավ ակտիվ ու ոչ հանդուռժող Նիկոլական մասսաին ու հիմա փորձում է նոր երիտասարդություն աճացնի (ստացվումա թե ոչ դա երրորդական հարց է): Սակայն պարզ երևում է որ <<տրիբուններ>> չկան հիմիգվա թիմի մեջ իսկ ԼՏՊ իրոք ծերացել է ու նույն եռանդով արդեն չի կարող մասսաին ժամերով պահել հրապարակում:

Լավ անցնենք առաջ: Լոզունգ հորինողներին էի ուզում հարց տալ` այս պոստոռի մտահաղացումը ավելի կսազեր ՀՀԿ-ի կամ ԲՀԿ-ի հանրահավաքին: Բացատրեմ ինչու`ռեստարտը չի նշանակում համակարգի (հանցավոր ռեժիմին եթե հավատանք սլոգաններին) փոփոխում, այլ նշանակում է հին համակարգին նոր լիցք տալու հնարավորություն:

рестарт

Լավագույն տարբերակ որը կաշխատեր, եթե իհարկե իրոք կա ցանկություն ինչ որ բամ փոխելու ու դրա համար օգտվել տենց վիզուալ ու ասսոցիատիվ մեթոդներով, նույն պաստառի վրա գրել`

ԵՐԵՎԱՆ FORMAT-INSTAL NEW OS

Դա իրոք համահունչ կլիներ ջահել ու փոփոխություն պահանջող հասարակության մտքին: Ու բոլոր հարցերը կապված հին հիմնադիր կոռումպացված ու հանցագործ ուժերի վերադարձի մասով կհանվեին: Մտածումեք տենց հարցեր չկան? Կան ու էն էլ նց կան~

Լավ բա ԼՏՊ-ի ասածը ԲՀԿ-ի պահով ով հասկացավ? Հա դե իրիք որ բիձուկը կայնեց ու պաշտպանեց մի խղճուկ կուսակցություն որի ակտիվիստներին նեղում ու ծեծում են իրազեկման և նախընտրական արշավների ժամանակ: Հենց իրենք <<բռաբուսներից ու կուբիկներից>> իջնում են իրենց բռնում ու ծեծելով նեղում են, այ այ այ…
Մեկը ամբոխի մեջ նույն զգացմունք ունեցավ, ֆռած ընգերոջը ասեց` չջոգի հիմա մենք ենք ծախվե թե նրանք են առել?

Տեսաք ինչ եղավ…

Դե ինչ ասեմ շնորհավոր` քաղաքակիրթ ձևերով են սկսում պայքար մղել մեր քաղաքական ուժերը: Վեռջապես ֆայմեցին որ մենակ փողոցում/հրապարակում/քուչում պոպուլիստական լոզունգներ ճվճվացնելով արդեն չես խաբի ժողովուրդոին: Սկսեցին մոգոն էլ ման գալ ու գթնել:
Ահա ձեզ մի լավ օրինակ լավ պատռաստված ու մարդաուղղված գովազդաին հոլովակի

Հաջորթիվ նույն ուժի հաջորթ բավականին հաջողված հոլովակ է`

Իհարկե պատկերը բավականին փչացնում է վեռջում ոնց որ սկոչով կպցված հանրահավաքի հրավերքը ու սկզբից գնացող ու կրկին սկոչով կպցրած նախաբանը: Սակայն վարպետի ձեռքը զգացվում է: Ինչու եմ ասում ձեռքը ու դեռ մի բան չեմ ասում մտքի մասին? Քիչ ուշ կհանենք և դրան:

Իսկ հիմա եկեք մի քիչ հետ գանք, շատ չե մի երեք ամիս հետ հասնենք դեպի հունվարի վեռջ-փետրվարի սկիզբ: Ու ինչ կտեսնենք մենք այստեգ? Ահա խնդրեմ`

Ու ևս մի հատ նույն ոճի ու պաթոսի մեջ

Զգացիկ ձեռագիրը ու վարպետի ձեռքի շառժումը? Ոչ? Ափսոս… Ուրեմն ապարդյուն էր իմ փորձը ու մի քանի ժամ համեմատելը: Բայց դե ոչինչ, դուք չեք զգացել իսկ ուրիշները կզգան կամ գոնե կփորձեն զգալ ու հասկանալ: Հա հանկարծ չմտածեք որ ես առաջինի կամ երկրորդի կողմնակից եմ կամ երկրպագուն: Ուղղակի աչք ծակեց ու գրեցի:

Դուք կհարցնեք` հասկացանք ձեռագիրը ու վարպետի ձեռքը տեսանք, բա միտքը ու ԻԴԵԱՆ ումն է, չե որ խոսք էիր տվել որ մի բան կասես, սուտ էր? Ոչ իմ սիրելիներս: Իհարկե ոչ մոռացել եմ ոչ էլ ստում եմ: Ահա և իմ կարծիքով այն <<կլիշեն>> կամ <<տռաֆարետ>> ասածը, որի վրայով և հավագվել են վերոնշյալ հոլովակները:

Եթե ես սխալվում եմ, ապա դա իմ իրավունք է ու ես օգտվում եմ դրանից: Իսկ եթե ինչ որ մի մասնագետ ոգեշնչվում է մի ուրիշ վարպետի գործով` ապա պետք չի բոլոր հետագա գործերը համապատասխանեցնել ոգեշնչող առարկաին…